เขาไม่มีแรงหยิบปากกา กลับสอบได้ "เกียรตินิยมอันดับ 1" ขอบคุณแม่ที่ดูแลผมตลอด 22 ปี

คอมเมนต์:

แม่นี้มีบุญคุณอันใหญ่หลวง

หมายเหตุ : สามารถรับชมคลิปเต็มได้ที่ด้านล่างบทความค่ะ 

    เนื่องจากปีเกิดวิกฤตส่งผลกระทบไปทั่วโลก ทำให้พิธีสำเร็จการศึกษาต้องยืดเวลาออกไป เช่นเดียวกับที่ไต้หวัน แต่เมื่อวันแห่งความสำเร็จมาถึง เขาคนนี้ที่นั่งรถเข็นก็เดินทางมาถ่ายรูปเก็บไว้ ณ มหาวิทยาลัย National Taiwan Normal University ของไทเป

 

    สื่อต่างประเทศเปิดเผยเรื่องราวของหนุ่มผู้พิการ แต่หัวใจแกร่งกล้า เขาเป็นบัณฑิตใหม่ของวิทยาลัยแห่งนี้ด้วย ทำให้สื่อต่างๆในท้องถิ่นก็ข่าวประวัติส่วนตัวของเขา บัณฑิตรายนี้มีชื่อว่า หวูเว่ยเหลียง 

 

Sponsored Ad

 

 

     คุณพ่อคุณแม่ของเขาเล่าว่า หวูเว่ยเหลียง เดินเซไปเซมาตั้งแต่อายุ 1 ขวบเหมือนเป็ดเดินเลย และมักเดินหกล้มอยู่บ่อยครั้ง ทำให้คนในบ้านรู้สึกสงสัย จึงพาเขาไปหาหมอเพื่อตรวจเช็คร่างกายอย่างละเอียด จึงทำให้รู้ว่าเขาป่วย เพื่ออายุเริ่มมากขึ้น เขาก็เริ่มสูญเสียกล้ามเนื้อทีละน้อย ร่างกายท่อนร่างไม่มีเรี่ยวแรง

 

 

Sponsored Ad

 

    กระทั่งเมื่อเขาเรียนอยู่ชั้นป.5 เขาเดินไม่ได้จนต้องนั่งรถเข็นแทนการเดิน กล้ามเนื้อขาทั้งสองข้างลีบ ขนาดปีนขึ้นไปนั่งบนรถเข็นยังไม่มีเรี่ยวแรงเลย ดังนั้นเขาต้องการคนช่วยเหลือตลอดเวลา

 

    นอกจากจะต้องไปพบหมอเพื่อทำกายภาพบำบัดตามกำหนดแล้ว แม่ของเขาต้องออกจากงานเพื่อมาดูแลเขาอย่างเต็มเวลา ทำให้หวูเว่ยเหลียงรู้สึกสงสารแม่ของเขามาก แม่ต้องอุ้ม แบก เขาขึ้นลงบ้านและรถเข็น แม้กระทั่งตอนนอนก็ยังต้องมาช่วยพลิกตัวให้เขาด้วย 

 

Sponsored Ad

 

 

(ภาพถ่ายหน้าโรงเรียนมัธยมปลาย)

    หลังจากที่เขาสอบเข้าโรงเรียนมัธยมปลายที่มีชื่อเสียง แม่ของเขายิ่งลำบากมากขึ้น และอาการของเขาก็หนักมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่แม่ของเขาก็ไม่เคยบ่นว่าเหนื่อยเลย กลับมีความอดทนในการดูแลเขามากขึ้น แต่ความพยายามของแม่ก็ไม่ทำให้เสียเปล่า เขาพยายามตั้งใจเรียนอย่างมาก จนได้รับรางวัลนักเรียนดีเด่นอันดับที่ 4 ของโรงเรียน จนกระทั่งสามารถสอบเข้าภาควิชาภาษาจีน ของมหาวิทยาลัยมีชื่อในไทเปได้ ซึ่งนั่นเป็นความฝันแรกของเขา

 

Sponsored Ad

 

    แม้ว่าเขาจะไม่สามารถเดินได้ด้วยตนเอง แต่เขาก็ยังมีแม่ที่คอยเคียงข้างเสมอ และแม่ของเขาก็มีความหวังเดียวก็คือ อยากให้ลูกชายตั้งใจเรียนอย่างมีความสุข เพื่อบรรลุความฝันที่หวูเว่ยเหลียงฝันไว้ แม้ว่าสองมือของเขาจะไม่มีเรี่ยวแรงในการจับหนังสือเรียน และไม่มีแรงพอที่จะหยิบปากกาขึ้นมาเขียนเอง แต่เพราะความช่วยเหลือของพ่อแม่และเพื่อนๆ เขาก็อาศัยการถ่ายภาพเก็บไว้ เพื่อกลับไปฝึกฝนเองที่บ้านอย่างช้าๆ 

 

    หวูเว่ยเหลียง มีความคาดหวังอย่างยิ่งว่าจะสอบได้ A +  ทุกวิชา และเขาก็ทำได้อย่างที่หวังไว้จริงๆ  แต่ละภาคการศึกษาเขาก็ครองแชมป์อันดับ 1 เสมอ 

 

Sponsored Ad

 

 

    ในที่สุดเขาก็จบการศึกษาด้วยคะแนนดียอดเยี่ยมอันดับ 1 ของคณะ และยังเป็นบัณฑิตเกียรตินิยมอันดับ 1 อีกด้วย ความสำเร็จนี้ ทำให้ครอบครัวรู้สึกดีใจ และยินดีเป็นอย่างยิ่ง

 

Sponsored Ad

 

    หวูเว่ยเหลียงพูดอย่างถ่อมตัวว่า "ฉันไม่ต้องการเป็นผู้มีอิทธิพลอะไรมากมาย แต่อย่างน้อยฉันก็หวังว่าประสบการณ์ของตนเองจะช่วยและเป็นกำลังใจให้คนจำนวนมากที่มีประสบการณ์คล้ายกับตนเองได้มีความหวังที่จะสู้ต่อไป" 

    สุดท้ายเขาก็พูดถึงคุณแม่ของเขาว่า "22 ปีที่ผ่านมา ขอบคุณครอบครัวมากที่คอยดูแลเขาเสมอมา ทำให้สุขภาพร่างกายของเขาดีขึ้นเรื่อยๆ อีกทั้งยังปลูกฝัง ถ่ายทอดอุปนิสัยที่ดีดีให้แก่เขาด้วย ทำให้เขาเป็นคนดีได้จนถึงทุกวันนี้ ขอบคุณคุณแม่ ในโลกนี้ แม่มีบุญคุณอันใหญ่หลวงจริงๆ"

ชมคลิป

คลิปเปิดไม่ออก >>>>> กดตรงนี้ คลิ๊ก !!!! <<<<<

ที่มา : nocancers | เรียบเรียงโดย LIEKR

บทความแนะนำ More +

บทความที่คุณอาจสนใจ